EKONOMİ
İlçe ekonomisi, büyük ölçüde tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Sanayi bakımından fazla gelişmemiş olan ilçemizde işsizlik ön planda yer almaktadır. Yine de ilçemizdeki demirci, mobilyacı, marangoz, doğramacı, kaynakçı, oto tamircisi, elektrikçi ve çeşitli dallarda el sanatları ile ilçe ekonomisine bir haraketlilik kazandırılmakta, bu küçük sanayi kollarının sayısı ilçenin ihtiyacını karşıladığı gibi, çevre ilçeler ve bağlı köyler de ihtiyaçlarının büyük bir kısmını bizim ilçemizden temin etmektedirler. Özellikle ilçemizde son yıllarda başlayan konutlaşma sayesinde birtakım iş kollarına ihtiyaç duyulmuş ve ilçe ekonomisinin gelişmesinde büyük bir potansiyel sağlamıştır.
Ancak geçmiş yıllarda yaşanan ekonomik yapıda değişme ve gerilemenin bir sonucu olarak işsizlik ortaya çıkmış ve buna paralel olarak da üretken nüfus büyük şehirlere göç etmiştir. Üretken nüfusun kaybı, ilçe ekonomisinde önemli bir yer oluşturan tarım ve hayvancılığı da olumsuz yönden etkilemiş ve adeta bir kısır döngü oluşturmuştur.
İlçenin ekonomik yapısını tarım, hayvancılık ve sanayi olmak üzere üç ana başlık altında inceleyebiliriz.
SANAYİ
20. yüzyılın ortalarında ilçemizde büyük çapta dokumacılık, ve kervancılık yapılmakta, halkın büyük bir bölümü de geçimini bu yollarla sağlamakta idi. İlçemiz bu yıllarda tam bir dokuma fabrikası durumunda idi. O günlerde ilçe merkezinde yaşayan nüfusun 40-50 bin olduğu bilinmektedir. Bu yıllarda kervanlarla transit olarak Ortadoğu ve Anadolu’nun bütün bölgelerine taşınan dokumaların haftada 100 tonu geçtiği söylenmektedir. Günümüzde ise dokumacılık ve kervancılık tamamen ortadan kalkmıştır. Kervancılığın yerini nakliyecilik almış, dokumacılık da gelişen teknolojiye ayak uyduramadığından ve sanayide makineleşme başladığından tamamen ortadan kalkmıştır.
Yine 50 yıl öncesine kadar ilçemizde sayısı 50 civarında olan ayakkabı imalatçısı ve bu rakama yakın kalaycı, 20 kadar dabakhane (Deri İşleme), sobacı, tenekeci, vb. sanatkar ve tezgah varken bugün bunların bir çoğunu görmek mümkün değildir.
Bugünkü Arapgir’ de ise, eski ticari canlılık olmamakla birlikte, yine de çevrenin en canlı ticaret merkezidir. Özellikle Kemaliye, Ağın, Divriği’ nin güney köyleri ile Arguvan’ ın yakın köyleri ticari yönden Arapgir’ le temas halindedir. Küçük sanayi ve imalathane sayılabilecek atölyeler ilçenin ve çevrenin ihtiyaçlarını karşılamaya kafi gelmektedir. Yine her branşta esnaf bölgede ticareti ikame ettirmektedir.
Son yıllarda ilk başlarda seyyar halı ticareti ile işe başlayan Arapgir’ li müteşebbisler, bugün Ülkenin her yerinde hatırı sayılır bir güç oluşturmaktadırlar. Özellikle yurdun Güney kesimlerinde, Batı Anadolu ve Trakya’ da bulunan İl ve İlçelerin büyük bölümünde Arapgir’li halıcı ve mobilyacıya rastlamak mümkündür.
İlçede yaklaşık 100 dükkanlı küçük bir sanayi sitesi bulunmaktadır. Bu sitedeki esnafın büyük bir kısmını Oto tamircisi., demirci, marangoz ve mobilyacılar oluşturmaktadır.
